Życie jest jak jazda na rowerze, aby się utrzymać w równowadze musisz się poruszać do przodu.


W ostatnim czasie zdałam sobie sprawę, że stoję w miejscu ze swoim życiem. Nie potrafiłam zrobić kroku naprzód i zaryzykować. Było to miejsce pełne kłopotów, depresji i rozczarowań. Nie dopuszczałam do siebie myśli, że może być inaczej. Trochę tego żałuję. Mogłam już dawno coś osiągnąć, ale dużo mnie to nauczyło.

Wiecie w jaki sposób ruszyłam dalej? Potrzebowałam tylko osoby, która powyzywała mnie ( w dobrej wierze ;) ) i kazała ruszyć dupę i zacząć działać. Jedna osoba, ale ta odpowiednia, potrafi zmienić całe życie.

Dopiero teraz zaczynam z powrotem żyć. Nie boję się już wyjść z domu. Każdy dzień poświęcam na nowe doświadczenia. Wybieram się na kurs baristów i fotografii, zamierzam zrobić w tym roku Ratownika WOPR, schudnąć i pojechać do wybranych przez siebie miast.


Pamiętajcie, że stanie w miejscu nie ma sensu!! Jeżeli wasze życie staje się każdego dnia takie same, to wymyślcie coś aby to zmienić. Postarajcie się zrobić coś co zawsze chcieliście zrobić, a nie mieliście możliwości. Zaryzykujcie!!!! Bo naprawdę warto.

Nat


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Mogłaby zamknąć oczy, udawać, że wszystko jest w porządku. Wiedziała jednak, że nie da się żyć z zamkniętymi oczami....

Od samego rana jak wstałam miałam wrażenie, że ten dzień będzie pechowy i zły. Po nieprzespanej nocy i samych niepowodzeniach dnia wcześniejszego nie wyobrażałam go sobie inaczej. Warto wspomnieć w tym miejscu, że nie z wszystkimi w klasie mamy przyjazne stosunki, większość z nich jest na pozycji neutralnej czyli rozmawiamy z konieczności, a najlepiej w ogóle. O takiej osobie dzisiaj mowa. Chłopak obracający się w ogóle innym środowisku sprawił, że uwierzyłam, że ten dzień będzie dobry, albo przynajmniej spróbuję go takim uczynić. Jak to zrobił? Podczas drogi do szkoły próbowałam się pozbierać psychicznie i mentalnie. Widziałam wszystko w czarnych barwach. Będąc już pod szkołą widziałam jak wychodzi wychodzi pewnie na papierosa. Normalnie przeszlibyśmy bez słowa obok siebie, ale on z uśmiechem i pozytywną energią mnie wita i wyciąga rękę, aby przybić piątkę. Oczywiście odpowiedziałam mu i przybiłam piątkę, ale naprawdę szok! Poczułam, że nie warto się przejmować i przeżyć z uśmiech...
Czytaj więcej

To nie jest tak, że z upływem czasu tracimy przyjaciół. Z wiekiem uświadamiamy sobie, kto spośród nich zasłużył na to miano....

Obraz
Nie ważne jak się staramy, aby było dobrze i co robimy w tym kierunku, szczęście przyjdzie do nas w najmniej spodziewanej chwili. Sama się o tym przekonałam. Przez ostatnie 4 lata starałam się wymazać pewną osobę z pamięci. Co zaczynało się udawać, on zaczynał na nowo pisać i tak w kółko. Nie potrafiliśmy rozmawiać przez dłuższy czas. Nie dziwne było, gdy robiło się między nami cicho na kilka miesięcy. W ostatnim czasie oboje dużo przeszliśmy, ale żadne z nas nie zwróciło się do drugiego po pomoc.  Starałam się jeszcze bardziej przestać o nim myśleć, ale wszystko mi w tym nie pomagało - jego zdjęcie w jednej z sal lekcyjnych, podpis w ogólnodostępnych książkach z polskiego, przypadkowe zauważenie go podczas powrotu do domu, robienie tych samych błędów. Oboje poszliśmy po rozum do głowy i zaczynamy rozmawiać NORMALNIE jakkolwiek to brzmi. Staramy się spędzać ze sobą więcej czasu, mówimy sobie o swoich problemach i na miarę naszych możliwości pomagamy sobie. Będę starała się być...
Czytaj więcej

Wiem co to muzyka

Po siedemnastu latach mogę szczerze powiedzieć, że zrozumiałam muzykę. I to tak naprawdę zrozumiałam. Wchodzę w ten rok z nowym doświadczeniem i nowym przekonaniem. Piękno muzyki odbierane wszystkimi zmysłami. Załusz słuchawki, zgaś światło i puść Pink Floydów. Wytęż wszystkie swoje zmysły i skup się na tym co słyszysz. Dźwięki, które przeszywają twoje ciało, nutki które spadają na ciebie jak drobne krople deszczu, melodie które zajmują każdą wolną powierzchnię twojego umysłu.  Nat
Czytaj więcej