Uwierz, że możesz, a już będziesz w połowie drogi....

Cześć! Jeżeli tu trafiłeś to znaczy, że miałeś jakiś powód, albo nudziło ci się. Zresztą to nie jest tu w ogóle ważne. Miło, że jesteś :)
W ostatnim czasie ktoś powiedział, tak w skrócie, że jestem nikim. Jako, że moja przeszłość jest dość trudna szybko się tym przejęłam i jak głupia w to uwierzyłam. Przyszła pewna osoba, która potrząsnęła mną i powiedziała, że od siedzenia i zamartwiania nic się nie zmieni. Dał mi trzy zadania do wykonania, a jedno z nich jest założenie tego o to bloga. Postanowiłam posłuchać i działać. I o to tu jestem! Udowodnię, że jestem niezwyczajna.
Na blogu będą się znajdywać posty różnej tematyki. Trochę jak internetowy pamiętnik, tylko taki który pokaże, że nie ważne przez jakie zło człowiek przechodzi, gdzieś tam na końcu jest nagroda.
Trzymajcie kciuki!
Nat

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wracaliśmy wieczorem wspólnie do niego do domu. Było ciemno i zimno, a na uliczkach miasta nie było widać żywej duszy poza nami. Niby trzymaliśmy się za ręce i byliśmy tuż obok, ale każde z nas odpływało myślami będąc daleko od siebie. - Co mi Ciciak powiesz? – wyrwał mnie z zamyślenia Aleks - Tak sobie myślę - A o czym? - Szczerze? – popatrzałam na niego. Włosy, które mu prostowałam jeszcze godzinę temu zaczęły z powrotem   zawijać się w słodkie loczki przez wilgoć na dworze. W jego oczach było widać smutek i strach, uczucia tak nie podobne do niego – O wszystkim. A ty? - Tak samo – roześmiał się cicho pod nosem. Między nami znowu nastała cisza. Każdy zatopił się w swoich myślach. Może nie do końca w swoich. Martwiłam się o niego. Każde z nas miało burzliwą przeszłość, więc tym bardziej kierował mną strach o niego. Był osobą, która odmieniła moje życie i nie potrafiłam pozostać z boku gdy ma problemy. Zatrzymałam się, stanęłam przed nim i chwyciłam go za drugą rękę...
Czytaj więcej

Cel to marzenie z datą wykonania

"Ważne jest jak kierujemy swoim życiem to my jesteśmy władcami naszego świata gdzie być chcemy, tam będziemy po prostu znajdźmy swój cel." Słucham tej piosenki od ponad roku i dopiero teraz zaczyna do mnie docierać jej sens. Chyba byłam ślepa..... albo głucha.  Sama nie miałam nigdy zbytnio żadnego obranego celu. Nie planowałam przyszłości, bo nie chciałam jej dożyć. Moje najbliższe plany kończyły się na dniu jutrzejszym. I tak w kółko. Jakiś czas temu zaczęłam rozmawiać z pewną osobą. Człowiek swoje przeszedł, ale jest wyluzowany i trochę tego życia przeżył więc wie więcej. Powiedział, że najważniejsze to mieć swój wytyczony cel i małymi krokami się do niego zbliżać. Nie ważne jak trudno jest, dążyć do tego aby to osiągnąć. W końcu na "mecie" czeka nas nagroda. Mogą być one małe, ale nasze. Jego celem jest super wypasione auto i drogi kot, ale kto mu zabroni? Ciężko pracuje każdego dnia i zbliża się do tego celu. Mój mały cel to nowe buty,...
Czytaj więcej

Malować śmierć, żeby choć na chwilę o niej zapomnieć....

Obraz
"Myślę więc mnie nie ma. Nie istnieję. Jestem wytworem myśli. To nie jest tak, że myśl rodzi się we mnie. To myśl mnie stwarza, oraz wywołuje iluzję istnienia..." Zdzisław Beksiński urodził się 24 lutego 1929 roku w Sanoku. Uprawiał fotografię artystyczną, rysunek, grafikę, grafikę komputerową, malarstwo, rzeźbę. Do 1977 roku mieszkał w Sanoku, skąd przeniósł się do Warszawy. Zmarł tragicznie 21 lutego 2005 roku w Warszawie. Jego dzieła znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce i zagranicą. Największa kolekcja, licząca kilka tysięcy prac, oraz całe archiwum artysty należą do Muzeum Historycznego w Sanoku. Przez ostatni rok miałam być okazję na dwóch wystawach prac pana Beksińskiego. Piękne wykonanie, tajemniczy nastrój oraz możliwa własna interpretacja to to za co pokochałam jego prace. Cudownym uczuciem jest, gdy stajesz przed obrazem, który nie ma tytułu i sama starasz się dojść co autor miał na myśli, jak my to widzimy, jak my nazwalibyśm...
Czytaj więcej