Nie zgaśnie tej przyjaźni żar co połączyła nas , nie pozwolimy by ją starł nieubłagany czas....

Macie takie miejsca, że aby tam powrócić dużo byście dali? Takie z którym wiążą się szczęśliwe i nie zapomniane wspomnienia? Ja takie mam i nie ukrywam, że dopiero po latach uświadomiłam sobie jak bardzo byłam tam szczęśliwa i jak dużo bym dała aby tam wrócić. Najlepsze wakacje, najlepszy obóz, najlepsi ludzie, najlepsze wspomnienia...

Harcerski Ośrodek Obozowy Pólko czyli największa baza noclegowo-obozowa Hufca ZHP Bydgoszcz położona nad Zalewem Koronowskim.

Pięć lat temu mieliśmy okazję spędzić tam obóz. Chociaż program zajęć nie został zrealizowany, dużo osób chorowało, a pogoda nas nie rozpieszczała, bo zalało nasze namioty, to nie mogę powiedzieć, że był to zły wyjazd. Poznałam niesamowitych ludzi, z którymi do tej pory utrzymuję kontakt, a osoby, które już znałam odkryłam na nowo. Nauczyłam się wielu rzeczy i mam coś czego nikt mi nie odbierze, czyli cudowne wspomnienia. Byłam na pięciu obozach harcerskich, ale to z tego właśnie są najlepsze wspomnienia.



Baza została w ostatnim czasie wyremontowana co tym bardziej zachęca, aby tam znowu pojechać. Nawet jeśli nie będzie możliwości zorganizować tam znowu obozu, to pojedziemy tam w następne wakacje z ekipą z pierwszego obozu.

To miejsce jest magiczne i myślę, że wiele osób, które tam były też mogą to powiedzieć <3


Nat

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wracaliśmy wieczorem wspólnie do niego do domu. Było ciemno i zimno, a na uliczkach miasta nie było widać żywej duszy poza nami. Niby trzymaliśmy się za ręce i byliśmy tuż obok, ale każde z nas odpływało myślami będąc daleko od siebie. - Co mi Ciciak powiesz? – wyrwał mnie z zamyślenia Aleks - Tak sobie myślę - A o czym? - Szczerze? – popatrzałam na niego. Włosy, które mu prostowałam jeszcze godzinę temu zaczęły z powrotem   zawijać się w słodkie loczki przez wilgoć na dworze. W jego oczach było widać smutek i strach, uczucia tak nie podobne do niego – O wszystkim. A ty? - Tak samo – roześmiał się cicho pod nosem. Między nami znowu nastała cisza. Każdy zatopił się w swoich myślach. Może nie do końca w swoich. Martwiłam się o niego. Każde z nas miało burzliwą przeszłość, więc tym bardziej kierował mną strach o niego. Był osobą, która odmieniła moje życie i nie potrafiłam pozostać z boku gdy ma problemy. Zatrzymałam się, stanęłam przed nim i chwyciłam go za drugą rękę...
Czytaj więcej

Cel to marzenie z datą wykonania

"Ważne jest jak kierujemy swoim życiem to my jesteśmy władcami naszego świata gdzie być chcemy, tam będziemy po prostu znajdźmy swój cel." Słucham tej piosenki od ponad roku i dopiero teraz zaczyna do mnie docierać jej sens. Chyba byłam ślepa..... albo głucha.  Sama nie miałam nigdy zbytnio żadnego obranego celu. Nie planowałam przyszłości, bo nie chciałam jej dożyć. Moje najbliższe plany kończyły się na dniu jutrzejszym. I tak w kółko. Jakiś czas temu zaczęłam rozmawiać z pewną osobą. Człowiek swoje przeszedł, ale jest wyluzowany i trochę tego życia przeżył więc wie więcej. Powiedział, że najważniejsze to mieć swój wytyczony cel i małymi krokami się do niego zbliżać. Nie ważne jak trudno jest, dążyć do tego aby to osiągnąć. W końcu na "mecie" czeka nas nagroda. Mogą być one małe, ale nasze. Jego celem jest super wypasione auto i drogi kot, ale kto mu zabroni? Ciężko pracuje każdego dnia i zbliża się do tego celu. Mój mały cel to nowe buty,...
Czytaj więcej

Malować śmierć, żeby choć na chwilę o niej zapomnieć....

Obraz
"Myślę więc mnie nie ma. Nie istnieję. Jestem wytworem myśli. To nie jest tak, że myśl rodzi się we mnie. To myśl mnie stwarza, oraz wywołuje iluzję istnienia..." Zdzisław Beksiński urodził się 24 lutego 1929 roku w Sanoku. Uprawiał fotografię artystyczną, rysunek, grafikę, grafikę komputerową, malarstwo, rzeźbę. Do 1977 roku mieszkał w Sanoku, skąd przeniósł się do Warszawy. Zmarł tragicznie 21 lutego 2005 roku w Warszawie. Jego dzieła znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce i zagranicą. Największa kolekcja, licząca kilka tysięcy prac, oraz całe archiwum artysty należą do Muzeum Historycznego w Sanoku. Przez ostatni rok miałam być okazję na dwóch wystawach prac pana Beksińskiego. Piękne wykonanie, tajemniczy nastrój oraz możliwa własna interpretacja to to za co pokochałam jego prace. Cudownym uczuciem jest, gdy stajesz przed obrazem, który nie ma tytułu i sama starasz się dojść co autor miał na myśli, jak my to widzimy, jak my nazwalibyśm...
Czytaj więcej